Carools Column: Comfortzone

Carool Rijnierse
Foto: Prive

We hebben allemaal een eigen comfortzone. En deze begint in je hoofd. Tussen je oren. Het is een psychologische toestand waarbij een persoon zich op het gemak voelt, controle heeft en geen stress of angst ervaart. Ofwel, in je hoofd heb je iets gecreëerd en grenzen gelegd bij situaties en plekken waar je komt, tot waar het goed voelt voor jou. In de comfortzone is het leven voorspelbaar en kan je datgene doen en degene zijn waar jij je lekker bij voelt.

Daar is helemaal niks mis mee. Integendeel. Juist wanneer het leven met je aan de haal gaat en alles opeens anders wordt dan je gewend bent, is het een logische reactie om in je veilige bubbel te blijven. Kijk maar eens naar de afgelopen twee jaar. Opeens was alles anders om je heen. Alles wat bekend voor je was, was dit opeens niet meer. En bij alles waar je je veilig waande, werd opeens over verteld dat dit helemaal niet veilig was. Zulke grote veranderingen doen iets met het brein van de mens. En iedereen reageert anders. Toch zijn er grote lijnen die herkenbaar zijn. En dat is dat je als mens jouw comfortzone gaat bewaken. Je maakt de muren er omheen nog hoger en je zal niemand of niets wat onveilig is of lijkt, in dat gebied toelaten. En deze reacties kunnen uiteindelijk leiden tot iets wat niks meer te maken heeft met jouw vertrouwde wereldje, maar wat meer gaat lijken op een zelfopgelegde gevangenis.

Niets zo onvoorspelbaar als mijn vliegschema

Wanneer er situaties, maar ook kansen, in je leven komen die onbekend zijn, kan dit als gevolg hebben dat je er tegen gaat verzetten. Om een voorbeeld te geven wat betrekking had tot mijn eigen leven, neem ik je mee terug naar de tijd dat ik nog voor de KLM vloog. Kort door de bocht, werd ik 22 jaar lang uit mijn comfortzone getrokken. Niets zo onvoorspelbaar als mijn vliegschema. In grote lijnen kon ik zelf reizen aanvragen en dat deed ik ook gretig. Zo kon ik bijvoorbeeld twee maanden vooruit mijn schema uitpuzzelen en vastleggen. Maar ja. Wanneer je ziek werd, was ook je schema meteen weg. En als er vertragingen waren of vluchten geannuleerd werden, was je je zogenaamde ‘weten waar je aan toe bent’ ook meteen kwijt. Daarnaast zat je regelmatig ‘reserve’, wat kon betekenen dat je het ene moment nog thuis aan de ontbijttafel met je gezin zat en een uur later in je blauwe pak onderweg was voor een zevendaagse reis richting Bangkok. En ondanks dat dit misschien heel oncomfortabel klinkt, heb ik jarenlang het omgekeerde ervaren. Als je een kantoorbaan hebt van maandag tot vrijdag en je werkuren altijd hetzelfde zijn, moet je hier waarschijnlijk niet aan denken. Als dat jouw comfortzone is, zou je niet willen dat deze onregelmatigheid jou daar steeds uit zullen halen.

Jarenlang heb ik op die manier heel comfortabel kunnen leven. Daar stond tegenover dat mijn verlof na zo’n onverwachte reis wel altijd ‘hard’ was. Officieel. En dat was dan minimaal een dag of tien voor mij. Dat was de beloning , waardoor ik dit leven heel lang heb kunnen volhouden. Juist het onverwachte had ik tot mijn veilige haven gemaakt. Daar lag mijn vertrouwde wereldje, al klinkt dat nu best gek.

In augustus 2019 zette ik de stap om te stoppen met vliegen en ben ik fulltime gaan schrijven. Thuis. Aan de keukentafel. En heb ik dat getransformeerd naar mijn nieuwe comfortzone. Dus toen de ene na de andere lockdown zich aankondigde, heb ik daar persoonlijk geen last van gehad. Ik voelde mij eigenlijk wel helemaal oké in mijn eigen cocon. Alles wat mij lief is, had ik om mij heen. Mijn kinderen, mijn werk als tekstschrijfster en mijn beestenboel.

Het enige nadeel van een comfortzone is, dat je je soms te behaaglijk voelt om er nog uit te stappen. Persoonlijke groei kan alleen ontstaan wanneer je bewust iets gaat doen wat buiten je comfortzone ligt. En dat hoeven geen grote stappen te zijn. Ieder stapje is er eentje. Wanneer je een verandering wilt in je leven, kan zo’n eerste stap buiten jouw bubbel heel ongemakkelijk aanvoelen. Angst, stress, boosheid en verdriet uit het niets zijn dan hele normale emoties. Maar het onprettige en onwennige gevoel hoort erbij en mag er helemaal zijn. Het water zal eerst koud aanvoelen, voor je er aan kan wennen.

Zonder gedoe

Wanneer je die stoere vreemde stap eenmaal gezet hebt, krijg je er veel voor terug. Of het nu een andere baan is die je zoekt, voor het eerst gaat hardlopen, de troep in je huis eindelijk gaat opruimen of hebt besloten om een relatie te beëindigen. Hoe klein de stap ook lijkt, het zal voelen als een overwinning. En dat gevoel vraagt om meer overwinningen. Buiten je vertrouwde lijntjes leren lopen, zal je zelfvertrouwen doen groeien. En het maakt je hongerig naar meer stappen uit je bubbel. Het maakt je wereld groter en rijker. De afgelopen twee jaar is ieder leven veranderd en waarschijnlijk ben ook jij meer in je bubbel gekropen. Logisch. Maar dat wil niet zeggen dat je daar moet blijven. Zelf heb ik ook een stap gezet, waarvan ik in eerste instantie de aanname had dat dit onmogelijk zou zijn op de manier zoals ik het voor ogen had. Ik wilde namelijk naar een zonnig oord vliegen. Maar dan zonder gedoe. Dus zonder verplichte test, prik of QR-code. Als ik de berichten in het nieuws moest geloven, was dit onmogelijk. Totdat ik las dat in Mexico het normale leven, met een goed resultaat, wel gewoon doorging.

Toen ik eenmaal het besluit had genomen om te gaan, voelde het in eerste instantie zeer oncomfortabel. Als je al twee jaar hoort dat het niet veilig of verstandig is om richting het buitenland te gaan en je het zelf ook nog eens prettig vindt in je eigen bubbel, waarom zou ik die stap dan nemen?

Door mijn hart te volgen, vond ik een weg

Ik voelde dat ik mij wilde verzetten, maar ik ben uiteindelijk toch met de stroom meegegaan. Ik heb de angst, de stress en de twijfel toegelaten en daarna ebde het weg. De beslissing zet weer nieuwe deuren voor mij open, dus ik ben blij dat ik heb doorgezet. De reis was fantastisch, mijn batterij is weer opgeladen en het schrijven gaat weer helemaal vanzelf. Ik ben uitgerust, maar de grootste overwinning is de stap uit mijn comfortzone. Als ik het niet had gedaan, dan had ik een excuus gevonden. Door mijn hart te volgen, vond ik een weg. Ik had 1001 redenen om niet uit mijn comfortzone te stappen, maar ik ben dankbaar dat ik het toch gedaan heb. En ik kan je alleen maar aanraden om het ook te doen. Wat voor stap het ook is. Ook met honderd kleine stapjes kom je uiteindelijk bovenop die berg.

Carool Rijnierse is columniste & auteur en schrijft wekelijks een column 40+ en dan? over het wel en wee van haar leven. Ze heeft drie zoons, drie honden en drie katten.

Reacties

Cookieinstellingen